พกบัตรมิวพาส ตะลุย รับเบอร์แลนด์ ดินแดนเด้งดึ๋ง ศูนย์เรียนรู้เรื่องยางพาราแห่งแรกในเอเชีย

วันหยุดสุดสัปดาห์นี้อยากชวนมิวเซียมเลิฟเวอร์ไปเปิดมิติใหม่กับ “Rubber Land” พิพิธภัณฑ์ยางพาราแห่งแรกของไทยและเอเชีย ซึ่งตั้งอยู่ที่พัทยา จ.ชลบุรี ขอบอกเลยว่าเป็นอีกพิพิธภัณฑ์ที่น่าสนใจมากกกกกก ช็อกโก้พาย เป็นสาวเหนือแต่ผิวดำที่ดั้นด้นมาใช้ชีวิตในเมืองกรุง ชอบทำอาหารมากพอๆ กับการเขียน แต่ทำอาหารไม่อร่อยเลยคิดว่ามาเอาดีด้านงานเขียนน่าจะดีกว่า

เจ็บนี้มีความหมาย ส่องนิทรรศการ สักสี สักศรี Tattoo COLOR Tattoo HONOR เปลื้องทุกมายาคติรอยสัก

เจ็บแทบตาย ทำไมหลายคนยังหลงใหลการสัก ? ดูหนังมาก็มาก ตัวหลักตัวร้าย ยากูซ่า มาเฟีย สักกันจนลายพร้อย … บ้างก็เห็นด้วย บ้างก็ปฏิเสธการสัก สรุปแล้ว การสักมีไว้เพื่ออะไร ช็อกโก้พาย เป็นสาวเหนือแต่ผิวดำที่ดั้นด้นมาใช้ชีวิตในเมืองกรุง ชอบทำอาหารมากพอๆ กับการเขียน แต่ทำอาหารไม่อร่อยเลยคิดว่ามาเอาดีด้านงานเขียนน่าจะดีกว่า

หนีฝุ่น PM 2.5 ไปหาน้องหมา ‘ชิบะ’ ที่ญี่ปุ่นกันนนน

เดือนตุลาคมทีไรใจมันลอยไปประเทศญี่ปุ่นทุกที เพราะนอกจากจะเป็นเดือนที่อากาศกำลังเย็นสบายแล้ว ยังมีโอกาสที่นักท่องเที่ยวอย่างเราๆ จะได้เห็นใบไม้เปลี่ยนสีสวยๆ อีกด้วย เบรคก่อนว่าโพสต์นี้ไม่ได้จะพาไปชมใบไม้แดงใดๆ แต่จะชวนไปส่องความน่ารักของเจ้า ‘ชิบะ อินุ’ น้องหมาหน้ายิ้มที่ทำเอาคนรักหมาต้องใจละลาย ร้องงู้ยยย ร้องงื้ออออ ไปตามๆ กัน โดยเมื่อปีก่อนเรามีโอกาสได้ไปหาน้องๆ ที่เกียวโต (คาเฟ่ชิบะมีหลายเมืองในญี่ปุ่น) ตอนที่ยืนรอหน้าร้านก็ตื่นเต้นแล้ว พอเข้าไปเห็นหน้าน้องเท่านั้นแหละ… งือออ อยากอุ้มกลับบ้านมากกก สิ่งที่เซอร์ไพรส์มากก็คือ เราได้คิวเข้าไปหาน้องๆ เป็นรอบสุดท้ายของวันก่อนร้านจะปิด ซึ่งคิดไว้ว่าน้องต้องเหนื่อยแน่เลย รับแขกมาแล้วทั้งวัน แต่ปรากฏว่าไม่ใช่เลยจย้า ไม่รู้ไปโดนตัวไหนมา น้องบ้าพลังมากกก วิ่งพล่านไม่หยุด นี่ต้องรอพวกนางวิ่งจนเหนื่อยก่อน ถึงจะอยู่นิ่งๆ ให้ถ่ายรูปหล่อๆ ได้ สรุปว่าใครชอบน้องหมาชิบะ ถ้ามีโอกาสได้ไปญี่ปุ่นก็อย่าลืมแวะไป ‘งู้ยยยย’ กันเด้อ พิกัด: Kyoto Mameshiba Café (สาขาเกียวโต) 548-1 Nakanocho, Nakagyo Ward, Kyoto, 604-8042, Japan เวลา: วันธรรมดา 11:30 – 19.30 […]

เรื่องเล่าจากหิ่งห้อย ละครเวทีแนวใหม่ ที่ใช้ใจในการชม เล่าผ่านความมืดมน ส่งต่อความรู้สึกดีๆ

ถ้าพูดถึงละครเวทีเราจะเห็นภาพว่า มีเวที มีนักแสดง มีภาพ มีฉาก มีชุด แต่กับละครเวทีเรื่องนี้กลับไม่เป็นอย่างนั้น เพราะเราจะไม่เห็นทั้งภาพ ไม่เห็นนักแสดง ไม่เห็นชุด ไม่เห็นฉาก ไม่เห็นอะไรเลย ได้ยินแต่เสียงอย่างเดียว!!!???

นั่งห้อยขา จิบกาแฟริมเถียงนา ณ มะขามคาเฟ่

นึกภาพเล่นๆ ว่า ถ้าเราได้นั่งกินกาแฟอยู่ริมทุ่งนาก็คงบรรยากาศดีไม่น้อย ภาพในหัวลอยมา ว่ามันต้องเห็นทุ่งนาสีเขียว รวงข้าวสีทอง ลมพัดเบาๆ เคล้าเสียงเพลงบ้านๆ แค่นึกภาพก็ฟินละ